André

Al 10 jaar werkt André Dekker ik als ambulanceverpleegkundige. "Een vak waar mijn hart en ziel plezier in hebben. Een vak waar ik als mens zoveel voldoening uit kan halen dat mij dat iedere werkdag een goed gevoel geeft.

Ik ben een mensenhelper, dat was ik als infanteriehospik in Joegoslavië, en dat ben ik nu als hulpverlener. Als hospik heb ik Srebrenica meegemaakt. De val van de enclave staat mij nog steeds voor de geest als een enorm menselijk drama, leed, gewonden, doden en beschietingen. In één woord is het onbeschrijfelijk. Ik weet inmiddels wat praten over die tijd met mij doet als mens. Ik kán praten over die tijd. Ik kan en mag het delen met mijn collega's, mijn vrouw en anderen. Het praten heeft gezorgd voor verwerking, voor rust. Het is een instrument geworden wat ik tevoorschijn kan halen en gemakkelijk weer kan opbergen.

Als ambulanceverpleegkundige maak ik andere indrukwekkende ervaringen mee. Ernstig zieke mensen, reanimaties, incidenten met treinen, ongevallen, kinderen, het hoort allemaal bij mijn werk. En niet eens zorgt de cliënt altijd voor de ervaring. Ook het direct betrokken gezin of bepaalde omstandigheden kunnen voor aangrijpende situaties zorgen. Om ambulancehulpverleners binnen mijn bedrijf handvatten te geven om zulke situaties te verwerken is een bedrijfsopvangteam aangesteld.

De meldkamer van mijn bedrijf schakelt het bedrijfsopvangteam in naar aanleiding van ingrijpende ritten. 24 uur per dag heeft een van mijn collega's hiervoor oproepdienst. Wordt ik gebeld door het bedrijfsopvangteam na een schokkende gebeurtenis dan praat ik weer. Net als 15 jaar geleden. Ik vertel mijn verhaal. Ik kan en mag het delen met mijn collega's. Ik deel het ook met mijn vrouw. Verder gaat het niet en dat is dan ook direct de beperking. Het vertellen van een verhaal binnen de ambulancehulpverlening heeft duidelijke grenzen. Een bedrijfsopvangteam is daarom een waardevol instrument om verwerking te starten of vervolg te geven. Ik vertel dus mijn verhaal als ik gebeld wordt, ook als een bepaalde inzet bijna routine lijkt te zijn."