Marijke

Marijke de Weerd is een Anjerkind. In 2008 namen zij, Sharon Dulfer en haar zus Ciska de Weerd de eerste stap om wat voor kinderen van militairen te gaan betekenen.

Daarop volgde in 2009 een jeugddag waar ze samen kwamen met andere jongeren waarvan de ouder op uitzending is geweest. Anjerkinderen zijn kinderen van militairen die uitgezonden zijn geweest.

"Mijn vader werd uitgezonden naar Libanon in 1983. Hij heeft daar erg veel meegemaakt en veel moeten doorstaan. Jaren later kwam pas de neerslag. Hij was soms anders dan andere vaders maar die link hebben wij indertijd niet gelegd. Hij had een erg kort lontje en was vaak ook heel cynisch waardoor ik vaak niet wist hoe ik moest reageren. Ook was hij altijd heel alert en omdat ik altijd aan het oppassen was dat ik hem niet boos maakte werd ik dat ook. Dat had ook gevolgen op school, ik kon mij slecht concentreren en durfde geen vrienden mee naar huis te nemen want ik was bang dat er iets ging gebeuren.

Samenzijn met andere anjerkinderen helpt mij omdat we elkaar goed begrijpen. We praten over de problemen en kunnen zo elkaar helpen om een betere band met je vader te krijgen. Het voelt vertrouwd, je kan je verhaal kwijt zonder dat je raar wordt aangekeken. Als je het aan vrienden vertelt, luisteren ze wel maar begrijpen ze het vaak niet en daar door kan je een erg eenzaam gevoel hebben.

Er gaan nog vele jeugddagen komen en ik hoop dat veel jongeren er wat aan hebben. Ook wil ik zeggen dat wat er ook in het verleden is gebeurd of wat er in de toekomst kan gebeuren, het is en blijft je vader en daar zal je altijd van houden.

De Basis betekent voor mij erg veel. Ze hebben ons een kans gegeven om een stukje van onze ideeën waar te maken en ik ben daar nog elke dag dankbaar voor."