Yvonne Fase is Stafmedewerker bij NS Vangrail, het bedrijfsopvangteam voor collegiale ondersteuning. Sinds 1980 werkt zij bij het spoor, in eerste instantie als hoofdconducteur.
"Ik had journalistiek gestudeerd maar er was in die tijd geen baan te krijgen, via mijn man die bij NS Goederen werkte ben ik als conducteur aan de slag gegaan."
Gedurende de vijftien jaar dat Yvonne conducteur was maakt ze veel mee. In één zin somt Yvonne ze op:"zeven aanrijdingen, een man met een hakbijl die me achtervolgde en zelf neergestoken. Ik ben beschadigd voor het leven en merk dat nu nog, maar de vraag is wat doe je ermee?
Toen Yvonne in 1995 na die steekpartij werd gevraagd voor het verwerkingsprogramma Luisteris, waarbij ze jongeren haar eigen verhaal vertelde werd haar ambitie duidelijk. "Ik wil me graag inzetten voor een goede opvang en voorlichting, dat helpt me ook in mijn verwerking. Toen ik werd gevraagd om Vangrail te ondersteunen hoefde ik dan ook niet te twijfelen.
Natuurlijk heb ik ook nog wel eens een terugval. Ik ben natuurlijk dagelijks betrokken bij het leed wat ik zelf heb meegemaakt. Gelukkig kan ik daaraan toegeven en biedt de NS mij ook die ruimte."

Stafmedewerker
Vaak is juist de ervaring drijfveer om hiermee iets te gaan doen. Daardoor kunnen zij andere collega's goed helpen omdat ze zelf weten hoe het is om in zo'n beroep te werken.
Net zoals Yvonne werken er op de Basis veel mensen die zelf een achtergrond hebben in een geüniformeerd beroep. Zij hebben aan een half woord genoeg.
Die ene zin van Yvonne zegt ook mij genoeg, het gaat niet om de bloedige sensatie, het gaat om de mens in het uniform.

