Met collega's spreken is volgens Xander Beenhakkers het beste middel om spanningen een plek te geven. "Je brengt de rust terug door met collega's terug te blikken op de actie, maar ook door dingen bewust rustig te doen."
"Na een moeilijke aanhouding zit je lijf vol met adrenaline. Die moet je langzaam afbouwen. Als je met 200 kilometer per uur naar een crisissituatie toe bent gereden, moet je er bewust van zijn dat je rustig terugrijdt. Want je krijgt anders last van zogenoemde 'snelheidsvernauwing'. Je bent na een geslaagde inzet zo opgeladen, dat het lijkt of 180 opeens erg langzaam is.
Na de huldigingsrellen van Feyenoord op de Coolsingel in 1999 heb ik veel met een collega gesproken om samen het beeld scherp te krijgen. Wat is er gebeurd? Wie stond waar en deed wat? Erover praten heeft ons allebei geholpen om weer wat rustiger op die situatie terug te kunnen blikken. Daar heb je collega's ook voor nodig, omdat je buiten de politie niet alles met iedereen kunt delen. Je zoekt vooral de steun in een kleine inner circle op je werk."

Politieagent
De ervaring van Xander sluit naadloos aan bij de visie op de Basis. Opvang en hulp is namelijk vaak dichterbij dan men denkt. Het is vrijwel altijd zo dat de thuissituatie, collega's of vrienden je opvangen. Meestal is dat ook genoeg.
De ervaringen van een agent (of iemand anders van een geüniformeerd beroep) zijn niet uit te leggen. Wat vertel je bij een verjaardag als je net een weekend achter de rug hebt met tien lijken?
De Basis stimuleert en organiseert ontmoetingen tussen lotgenoten. Om de eenvoudige reden dat het werkt! Zet twaalf mensen met een zelfde ervaring een uur in een hok en ze komen er gezonder weer uit. Geen psychiater die dat nadoet!

