Stichting 1940-1945 is de voortzetting van de op 13 oktober 1944 in het leven geroepen Stichting 1940-1945 én de op 19 maart 1981 opgerichte Stichting Burger-Oorlogsgetroffenen (SBO), Zowel de 'oude Stichting 1940-1945 als de Stichting Burger-Oorlogsgetroffenen ontlenen hun bestaan aan de aanwezigheid van, door of als gevolg van de Tweede Wereldoorlog getroffenen.

De oorspronkelijke doelstelling van Stichting 1940-1945, 'wij zorgen voor de jouwen', de zorg voor de nabestaanden van overleden verzetsdeelnemers, werd al snel uitgebreid met 'de zorg voor invalide geworden verzetsdeelnemers'. Voor beide groepen moest een wettelijke regeling worden getroffen. Die regeling kwam er in 1947, met de totstandkoming van de Wet Buitengewoon Pensioen 1940-1945 (WBP). Deze wet voorziet in pensioenen voor de nabestaanden van omgekomen deelnemers aan het verzet in Nederland en voor verzetsmensen die als gevolg van hun deelname aan het verzet in Nederland invalide zijn geworden.

Het maatschappelijk werk voor de Stichting 1940-1945 wordt uitgevoerd door de Basis.